doa

قال المهدی علیه السلام: أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِكَ فَرَجُكُم‏...و بسیار دعا کنید برای تعجیل فرج که آن فرج شما است.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

بسم الله الرحمن الرحیم


السلام علیک یا بقیه الله الاعظم ارواحنا فداک

 faraj

در توقیع شریفی که از آن حضرت روایت شده، چنین آمده است: و بسیار دعا کنید برای تعجیل فرج که آن فرج شما است." کمال الدین ج 2 ص 485"با دقّت در قسمت پیشین این فرمایش تردیدی نمی‏ ماند که منظور از فرج، ظهور آن حضرت است نه تعجیل فرج و گشایش خود مردم.
ماقبل این گفتار چنین است: و امّا علّت آنچه از غیبت واقع شده، پس خداوند - عزّوجلّ - می‏ فرماید: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُوءکُمْ»؛ " مائده 101" ای کسانی که ایمان آورده‏ اید سؤال نکنید از چیزهایی که اگر برایتان افشا شود به ضرر شما است. به درستی که هیچ یک از پدرانم نبود مگر این‏که بیعتی از طاغوت زمانش بر گردنش قرار داشت، و حال آن‏که من هنگامی که خروج می‏کنم، هیچ کدام از طاغوت‏ها بر گردنم بیعتی ندارند. و امّا نحوه بهره‏ وری از من در دوران غیبتم همانند بهره‏ وری از خورشید است هنگامی که ابر آن را از دیدگان پوشانده باشد. و من البتّه مایه ایمنی اهل زمین هستم هم‏چنان که ستارگان مایه ایمنی اهل آسمانند، پس از آنچه برای شما فایده ‏ای ندارد مپرسید، و برای آگاه شدن از آنچه تکلیف ندارید خود را به زحمت میندازید، و بسیار دعا کنید برای تعجیل فرج که آن فرج شما است، و سلام بر تو ای اسحاق بن یعقوب و بر هرکه پیرو راه حق باشد. " کمال الدین ج 2 ص 485"
اسحاق بن یعقوب - که این توقیع خطاب به او صادر شده - علمای ما چیزی درباره‏ اش نگفته‏ اند، مگر این‏که اعتماد و اطمینان کلینی و سایر بزرگان و مشایخ بر او بر خوبی و جلالت قدرش دلالت دارد. همچنین سلام کردن مولی صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشریف - بر او - در این توقیع - بهترین دلیل بر عظمت و شخصیت والای او است.
و امّا مشار الیه این جمله: «آن فرج شما است» یکی از چند احتمال است:
احتمال یکم: این‏که منظور فرج خود آن حضرت و بیان علّت امر به دعا کردن برای فرج باشد، به عبارت دیگر: آن حضرت تأکید می‏فرماید که: فرج شماها بستگی به ظهور من دارد، نزدیک بودن اسم اشاره (ذلک =آن) به کلمه فرج مؤید این احتمال است.
همچنین تمام روایاتی که بیانگر آنند که با فرج آن حضرت برای اولیای خدا فرج حاصل می‏گردد، نیز مؤیّد این احتمالند. قسمتی از این روایات در حرف «ف» گذشت.
احتمال دوم: این‏که منظور فرج آن حضرت است، و بیان علّت این‏که فرموده: بسیار دعا کنید. [یعنی: بسیار دعا کردن مایه فرج است.]
احتمال سوم: این‏که مقصود از آن، همین دعا برای تعجیل فرج باشد، یعنی: با دعا کردن برای تعجیل فرج و ظهور من، فرج شما حاصل می‏شود.
احتمال چهارم: این‏که منظور بیان اثر بسیار دعا کردن است، یعنی: با بسیار دعا کردن برای تعجیل فرج و ظهور من، فرج شما حاصل می‏گردد.
با توجه به این‏که کلمه ذلک - چنان‏که در علم نحو ثابت است - برای اشاره به دور می‏باشد، دو احتمال اخیر نزدیک‏تر به واقع به نظر می‏ آید، و نیز در تأیید این دو احتمال مضمون روایتی است که ان شاء اللَّه خواهد آمد که: فرشتگان برای کسی که در حق برادر مؤمن خود در حال غیاب او دعا کند، چندین برابر آنچه دعا کرده از درگاه خداوند درخواست می‏نمایند و نیز در بعضی روایات دلالت بر مقصود هست.
اگر بگویند: معنی حاصل شدن فرج برای دعا کننده چیست؟
می‏گوییم: حاصل شدن فرج برای دعا کننده به یکی از چند نحوه است:
·         این‏که به آرزوهای دنیایی و حوائج و خواسته‏ های مختلفی که در راه آن‏ها تلاش می‏کند، به برکت این دعا خواهد رسید زیرا که این دعا وسیله هرگونه خیر و صلاح است.
·         این‏که خداوند به برکت این دعا به جای امیدی که دارد، از او همّ و غم را دور می‏سازد و حاجتش را برمی‏ آورد، زیرا که کمک به مظلوم سبب یاری خداوند به کمک کننده است - چنان‏که تفصیل این معنی خواهد آمد ان شاء اللَّه.
·         این‏که خداوند متعال صبر و استقامت در محنت‏ها و سختی‏ها را به او عنایت فرماید، و در نرسیدن به مقصود به او تحمّل و خویشتن‏داری دهد، و دشواری‏ها را بر او آسان گرداند، هم‏چنان که آهن را برای داوودعلیه السلام نرم کرد.
البته تمام این‏ها بر فرض آن است که حکمت الهی بر آن نباشد که فرج کلّی واقع شود، و آن صاحب دعوت نبوی و صولت حیدری و شجاعت حسینی ظهور یابد، که اگر آن فرج واقع شود مقصود نهایی و منظور اصلی تحقق یافته است.
و باید گفت که ظاهراً این امر بر استحباب دلالت دارد، و دیده نشده که کسی از علمای ما به وجوب آن فتوی داده باشد. و شاهد بر مستحب بودنش علّت آوردن در جمله بعد است، اضافه بر این‏که در فرمایشات امامان‏ علیهم السلام اوامر بسیاری هست که بر استحباب دلالت دارد، و نیز اگر واجب بود بیشتر اهل ایمان بلکه همه ایشان آن را می‏شناختند، چون عامّ البلوی است، همان‏طور که سایر واجبات را می‏شناسند.
و این‏که امر با واژه: (أکثروا: بسیار دعا کنید) آمده بر آنچه از احتمالات اختیار کردیم دلالت دارد.



مأخذ: مکيال المکارم في فوائد الدعاء للقائم (جلد 1) صفحه 355 الی 357

ارسال شده در : 07 فروردين 96 توسط : نظرات: برای نظر دادن اولین باش! مجموعه: انتظار خواندن 2808 دفعه

نظر دادن

محتوای بیشتر در این بخش:

طرح و برنامه

معارف

مسابقات

آرشیو