doa

دل نوشته ها
امروز255
دیروز327
این هفته3068
این ماه7901
کل72816

اطلاعات مراجعه کننده

  • آی پی: 54.224.233.92
  • مرورگر: Unknown
  • نسخه مرورگر:
  • سیستم عامل: Unknown

چه کسی آنلاین است!

1
آنلاین

1396-05-01

او می آید . . .

بر این اعتقادیم که تمام مُنای قلب و دلمان، انجام خدمتی بهتر و بیشتر برای تحقق خواستهای صاحب ومولایمان ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. ولی چرا جنبه های تحقق عملی این آرزویمان را کمتر می بینیم؟ درست است که ظلمت زده ایم و در بحر جهل و نفس غوطه وریم و تقصیرات و قصورات مختلف ما را احاطه نموده است؛ واجازه نفس کشیدن حتی هنگامی که سراسر غرق نور می شویم و ابواب فیض و فضلشان بر ما باریدن می گیرد، را هم نمی دهد! اما هنگامی که او ما را برای خودمان و نه برای خودش (که به ما و اعمال ما نیازی ندارد) مورد مهر قرار می دهد، نمی توانیم آن را خوب درک کرده و آن را برای خودش بکار بندیم. تیرگی های روزگار، جهل جامعه وغفلت خودمان باعث شده که تحقق خواستهای آن سَرور و امر مبارک فرجشان را دور ببینیم وسر در گریبان خود به دور خودمان چرخیده و حرکتی پاندولی داشته، خروج ها و دورشدن از خودمان و نزدیک شدن به او را نیابیم و همچنان در جای خودمان بمانیم...
چه باید کرد؟ باید عینک ها راعوض کنیم، تا دیدمان بهتر شود. باید مبانی شناخت و معرفتمان را مجددا بررسی و نوسازی کنیم. باید باورهایمان را مرور کرده و تغییراتی در آن بوجود آوریم. باید در انجام عمل، خالص تر و صادق تر شویم. باید در تقدیم ادب و ارادتها غیر او را نبینیم. باید در طهارت کامل شویم؛ و آن وقت خواهیم دید و فهمید که کمترین و کوچک ترین تلاش (به زعم ما) چه می کند.
ما همواره منتظریم که او بیاید  تا همه چیز را اصلاح کند. مگر او کجاست؟ مگر نه این است که او در کنار ما و با ماست؟ فقط موانع و حجابهایی بین ما و اوست که ...
گمان می کنیم همه چیز به دست اوست. عوض کننده و تغییر دهنده و فراهم کننده اوست. گرچه این درست است، و هرچند میزان آن برای افراد فرق می کند، ولی خود ما چکاره ایم؟ نقش ما چیست؟ آیا افکار واعمال ما هیچ تاثیری ندارد؟ ما باید فقط منتظر و نظاره گر باشیم؟ با امیدهای کاذب دلمان را خوش کنیم؟ و یا نه! ما می توانیم و ما را بر این معنا ساخته اند تا بتوانیم از همه اینها خارج شویم.
راه مولا ی ما ارواحنافداه، راه پیامبر بلند مرتبه اسلام حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه وآله وسلم واجداد طاهرینشان علیهم السلام ،راه خلیفه و وصی و جانشین پیامبر حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام وفرزندان معصومشان علیهم السلام، راه مبارزه با جهل وخرافه، راه مقابله با هر مستکبر و طاغوتی درعالم و راه رسیدن به خدای متعال جل عظمته است.
ما با این  حجب کثیره، قوای باطنی خود را که خوب آنها را به کار نگرفته ایم، مصروف امور بیهوده ای می نماییم که نه به کار او آید و نه به کارخودمان. دفع الوقت می نماییم و به جای قرار دادن در رأس همه امورمان که به او و خواستهای الهی و زیبایش توجه کردن است، دور و برمان را شلوغ کرده و از اصول غافل شده و به فروع های نه خیلی رهگشا می پردازیم. و لذاست که می مانیم و یا حرکتمان به سوی او به کندی صورت می پذیرد.
پس برماست که در امور جاریمان بازنگری کرده وضمن قوت بخشیدن و تحکیم عقیده و باورهایمان ،آنها را جهتی به سوی او بخشیده و از هر تلاشی در این راستا فروگذار ننماییم. انشاءالله.

شمارنده وبلاگ

سخن منتخب

طرح و برنامه

معارف

مسابقات

آرشیو