doa

گام چهارم

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

آثار و نشانه ‏های خدا


صبح كه به مدرسه رسيدم، بچّه‏ ها دورم جمع شدند؛ مثل اينكه از حادثه‏ ديشب اطّلاع داشتند. زنگ خورد و به كلاس رفتيم، آقای‌ آموزگار به كلاس آمد ، من اشكهای‌ خود را پاك كردم و ايستادم ولی‌ چشم و صورتم اشك ‏الود بود.
بچّه ‏ها درباره حادثه ديشب، هر چه می‌‏دانستند به آقای‌ آموزگار گفتند: وقتی‌ برادر احمد را به بيمارستان می‌‏بردند، دست و صورتش كبود بود....
پرسيدند: چرا دست و صورت برادر احمد كبود شده بود؟....خفگی‌ يعنی‌‏ چه؟ چرا برادر احمد خفه شده است؟ آيا او خوب می‌‏شود؟ او را چگونه درمان‏ می‌‏كنند.
آموزگار گفت: دانش‏ آموزان عزيز! حالا كه می‌‏خواهيد پاسخ اين سؤال ها را بدانيد، بايد «درس گردش خون و تنفّس» را زودتر شروع كنيم. فردا درس‏ علوم را، با كمك هم، شروع می‌‏كنيم. كدام يك از شما می‌‏تواند يك قلب و شُشِ‏ گوسفند، به مدرسه بياورد؟
دو نفر از دانش ‏آموزان قول دادند كه قلب و شش گوسفندی‌ را به مدرسه‏ بياورند.
فردای‌ آن روز، قلب و شش گوسفند را به كلاس آوردند. آموزگار با كارد، قلب را شكافت و قسمت های‌ مختلف آن را به دانش ‏آموزان نشان داد و كارهای‌ قلب‏ و شش را برايشان بيان كرد. همه دانش ‏آموزان از كار قلب و شش ها آگاه شدند و پاسخ سؤال های‌ خود را فهميدند.
 
دستگاه گردش خون و تنفّس‏


در اين درس، با برخی‌ از اسرار بدن خود، آشنا می‌‏شويم هماهنگی‌ و هدفداری‌ دستگاه های‌ بدن خود را بيشتر می‌‏فهميم و در نتيجه مشاهده آثار و نشانه‏ های‌ قدرت خدا ، خدا را بهتر می‌‏شناسيم.
شما می‌‏دانيد كه: خون در رگ های‌ بدن، هميشه گردش می‌‏كند؛ آيا فايده‏ های‌ گردش خون را هم می‌‏دانيد؟
خون مانند جوی‌ آبی‌، از كنار همه سلّول های‌ بدن، می‌‏گذرد و برايشان‏ غذا و اكسيژن می‌‏برد.
يكی‌ از مهمترين كارهای‌ خون، رساندن اكسيژن به تمام سلّول های‌ بدن‏ است. چون اگر به سلّولهای‌ بدن، اكسيژن نرسد، مرگ ما فوراً فرا می‌‏رسد.
حرارت و انرژی‌ بدن به وسيله اكسيژن تأمين می‌‏شود. كار رساندن اكسيژن را «گلبول های‌ قرمز» برعهده دارند. گلبول های‌ قرمز-كه در مايع خون شناورند- در بدن می‌‏گردند و به همه سلّول های‌ بدن، اكسيژن می‌‏رسانند.
ولی‌ آيا می‌‏دانيد كه گردش خون، خودبخود انجام نمی‌‏گيرد؟ بلكه تلمبه‏ پرقدرتی‌ اين كار را انجام می‌‏دهد. تلمبه نيرومندی‌ كه مرتّباً كار می‌‏كند و خون را در تمام بدن، گردش می‌‏دهد.
آيا اين تلمبه نيرومند را می‌‏شناسيد؟ نامش را می‌‏دانيد؟
گلبول های‌ قرمز -كه اكسيژن همراه دارند- با ضربان قلب، وارد بزرگترين سرخ‏رگ بدن می‌‏شوند. اين سرخ‏رگ، در بدن شاخه شاخه می‌‏شود و هر شاخه، به شاخه‏ های‌ باريكتری‌ تقسيم می‌‏گردد. آخرين و باريكترين شاخه‏ ها مويرگ ها هستند. خون، در مويرگ ها، از كنار سلّول ها می‌‏گذرد؛ گلبول های‌ سرخ و شاداب، اكسيژنی‌ را كه همراه دارند، به سلّول ها می‌‏دهند و سلّول ها را سالم و زنده‏ نگه‏ می‌‏دارند؛و گاز كربنيك را -كه يك گاز سمّی‌ است- از آنها می‌‏گيرند. 
گلبول های‌ قرمز، در نتيجه گرفتن اين گاز سمّی‌، تيره و كبود می‌‏شوند. و اگر چند دقيقه به همين حالت بمانند، همه خواهند مُرد؛و در نتيجه ، مرگ ما هم فرا می‌‏رسد.
گلبول ها، به اكسيژن احتياج دارند، كه دوباره سرخ و شاداب شوند و كار خود را از سربگيرند. ولی‌ از كجا اكسيژن بگيرند؟چگونه كار خود را دوباره‏ شروع كنند؟
آنها بايد به‏ سوی‌ قلب بازگردند. برای‌ بازگشت گلبول های‌ تيره و افسرده‏ به قلب، به رگ های‌ ديگری‌ نياز داريم، تا گلبول های‌ افسرده، از آن رگ ها، به قلب‏ بازگردند.
آفريننده بزرگ ما، اين نياز را می‌‏دانسته و رگ های‌ ديگری‌ را، برای‌‏ بازگشت گلبول ها به قلب، در بدن ما آفريده است. شگفت اينكه در اين رگ ها، دريچه ‏هايی‌ را پيش ‏بينی‌ كرده، كه حركت خون را فقط به سوی‌ قلب، ممكن‏ می‌‏سازند. قلب، خون تيره و گلبول های‌ افسرده را، از راه اين رگ ها(سياهرگ ها) به سوی‌ خود می‌‏كشاند.
وقتی‌ خون های‌ تيره به قلب می‌‏رسند، آيا با خون های‌ تازه و شاداب مخلوط می‌‏شوند؟ نه.... مخلوط نمی‌‏شوند، چون آفريننده دانای‌ ما، در وسط قلب، ديواره‏ای‌ ضخيم و محكم آفريده است، تا خون تيره با خون تازه و شاداب‏ مخلوط نگردد و هر يك جای‌ مخصوصی‌ داشته باشند.
اكنون گلبول های‌ تيره و افسرده، به قلب رسيده‏ اند ولی‌ در قلب هم از اكسيژن خبری‌ نيست. نزديك است گلبول ها بميرند، اگر آنها بميرند ما هم فوراً خواهيم مرد آنها به اكسيژن احتياج دارند. می‌‏خواهند خود را به هوای‌ آزاد برسانند و از اكسيژن هوای‌ آزاد استفاده كنند.
 
آفريننده بزرگ و دانای‌ ما، راهی‌ از قلب، به‏ سوی‌ ششها آفريده است، تا گلبول ها، خود را از اين راه به هوای‌ آزاد برسانند و از اكسيژن و هوای‌ آزاد شش ها استفاده كنند.
قلب با يك ضربان، گلبول های‌ خسته و افسرده را، از اين راه به‏ سوی‌‏ شش ها می‌‏فرستد. گلبول ها خود را به هوای‌ آزاد داخل شش ها می‌‏رسانند: اكسيژن‏ می‌‏گيرند و گاز كربنيك را پس می‌‏دهند. آيا می‌‏دانيد كه تعداد گلبول های‌ قرمز خون چقدر زياد است؟ با توجّه به تعداد زياد گلبول ها، آيا فضای‌ داخل شش ها، برای‌ تنفّس همه آنها كافی‌ است؟ آيا همه می‌‏توانند نزديك هوای‌ آزاد بيايند: اكسيژن بگيرند و گاز كربنيك پس بدهند؟
آری‌! آفريننده‏ای‌ بزرگ و دانا -كه از همه نيازهای‌ ما با خبر بوده است‏ - ميليون ها كيسه هوايی‌، در شش ها، برای‌ ما پيش ‏بينی‌ كرده و آفريده است.
اين كيسه‏ ها با هر نفس كشيدن، پر از هوای‌ تازه می‌‏شوند و در همين جا گلبول ها به هوای‌ تازه نزديك می‌‏شوند، اكسيژن می‌‏گيرند و به سوی‌ قلب‏ باز می‌‏گردند و كار خويش را، از سرمی‌‏گيرند و به سلّول های‌ بدن كه در انتظار اكسيژن هستند، اكسيژن می‌‏رسانند و انرژی‌ و گرمی‌ بدن را تأمين می‌‏كنند.
چه كسی‌ جز خدای‌ مهربان و دانا، از تعداد گلبول ها خبر داشته؟ و برای‌‏ برآوردن احتياج آنها، ميليون ها كيسه هوايی‌، در شش ها پيش ‏بينی‌ كرده و آفريده‏ است؟
دستگاه تنفّس و گردش خون، ارتباط و هماهنگی‌ دارند و برای‌ يك‏ هدف به‏ وجود آمده ‏اند. آيا اين دستگاه های‌ دقيق و منظّم، خودبخود و بدون هدف‏ پيدا شده ‏اند؟ آيا مادّه بی‌‏شعور و نادان، می‌‏تواند چنين دستگاه های‌ دقيق و هدفداری‌ را بيافريند؟
چه كسی‌ جز خدای‌ دانا و توانا می‌‏تواند چنين دستگاههای‌ دقيق‏ و ظريفی‌ را به‏ وجود بياورد؟
 
از مشاهده دستگاه های‌ دقيق تنفّس و گردش خون و نظم و هماهنگی‌‏ مخصوص آنها، به عظمت آفريدگار آنها پی‌‏می‌‏بريم و با نعمت های‌ بی‌‏شمارَش‏ آشناتر می‌‏شويم، او را بهتر می‌‏شناسيم و بهتر عبادت و ستايش می‌‏كنيم.

 

برگرفته از کتاب آموزش دین آقای ابراهیم امینی

ارسال شده در : 02 شهریور 98 توسط : نظرات: برای نظر دادن اولین باش! مجموعه: خداشناسی خواندن 2264 دفعه

نظر دادن

محتوای بیشتر در این بخش:

تقویم

« سپتامبر 2020 »
دوشنبه سه‌شنبه چهارشنبه پنچ‌شنبه جمعه شنبه یک‌شنبه
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

طرح و برنامه

معارف

مسابقات

آرشیو